هُداوند مزن اِنت
ستا و سنا. داوودئے زَبور.
145
تئیی شان و شئوکتا نازێنان، او منی هُدا! او بادشاه!تئیی ناما سَتا کنان، اَبد تان اَبد.
2 ترا هر رۆچَ نازێنان و
تئیی ناما ستا کنان، اَبد تان اَبد.
3 هُداوند مزن اِنت و ستائے باز لاهک،
کَسّ آییئے مزنیا کَدّ و کِساس کرتَ نکنت.
4 نَسلے په دومی نَسلا تئیی کارانی ستایا کنت و
تئیی مزنێن کارانی کسّهانَ کاریت.
5 من تئیی مزنێن شان و شئوکتئے سرا پِگرَ کنان،
تئیی باکَمالێن کارانی سرا.
6 تئیی باکَمالێن کارانی زۆراوری هَمُک زبانئے سرا اِنت و
من تئیی مزنێن کارانی جارا جنان.
7 تئیی مزنێن شَرّیانی کِسّهانَ کارنت و
تئیی اَدلئے سئوتا جننت.
8 هُداوند مهربان و رهم کنۆک اِنت،
هِژم گرگا دێرَ کنت و مِهری باز اِنت.
9 هُداوند گۆن سجّهێنان نێک اِنت و
وتی سجّهێن اَڈّ کرتگێنانی سرا رهمَ کنت.
10 او هُداوند! تئیی دستئے همُک کار تئیی شُگرا گیپت،
تئیی وپادار ترا نازێننت.
11 تئیی بادشاهیئے شان و شئوکتئے هبرا کننت و
تئیی زۆرئے مِسالانَ دئینت،
12 تانکه سجّهێن بنیآدم تئیی زۆراورێن کاران جار بِجننت،
تئیی بادشاهیئے شان و شئوکتا.
13 تئیی بادشاهی اَبدی بادشاهیے و
تئیی هاکمی نَسلانی نَسل برجاهَ مانیت.
14 هرکَس که کپیت، هُداوند آییا داریت و
هرکَس که لگَتمال اِنت، هُداوند آییا چستَ کنت.
15 سجّهێنانی چمّ په تئو سکّ اَنت و
تئو آیانی رۆزیگا په وهدَ بَکشئے.
16 تئو وتی دستا پچَ کنئے و
هر زندگێنئے واهگان پورهَ کنئے.
17 هُداوند وتی همُک راها آدل اِنت،
وتی سجّهێن کاران وپادار.
18 هرکَس که هُداوندا تئوارَ کنت، هُداوند، آییئے نزّیکّا اِنت،
هرکَس که په دل و سِتک آییا تئوارَ کنت.
19 هرکَسا که هُدائے تُرس دلا اِنت، هُدا آییئے واهگان پورهَ کنت و
آییئے پریاتان گۆشَ داریت و رَکّێنیتی.
20 هُداوند وتی سجّهێن دۆست دارۆکانی نِگهپان اِنت و
سجّهێن بدکاران تباهَ کنت.
21 منی دپ هُداوندا نازێنیت،
سجّهێن سَهدار آییئے پاکێن ناما ستا بدئیاتنت، اَبد تان اَبد.