منا چه پرێبکاران برَکّێن
دێم په اورشَلیما برزاد رئوگئے سئوتے.
 
120
وتی سکّی و سۆریانی وهدا من گۆن هُداوندا پریات کرت و
آییا منا پَسّئو دات.
‏2 ”او هُداوند!
منا چه درۆگبندێن لُنٹ و پرێبکارێن دَپان برَکّێن.“
‏3 او پرێبکارێن دپ!
هُداوند ترا چے بدنت و
چِد و گێش گۆن تئو چے بکنت؟
‏4 ترا گۆن جنگۆلانی تێزێن تیر و
گۆن رۆکێن اِشکران سزا دنت.
 
‏5 اپسۆز په من که مێشێکئے مُلکا نِشتگان،
که من کێدَرئے گِدانان جَهمنند آن.
‏6 من گۆن چُشێن مردمان زند گوازێنگا دَم بُرتگ که
چه سُهل و اێمنیا نپرتَ کننت.
‏7 سُهل و اێمنی پسُندێن مردمے آن
بله هر وهدا که هبرے کنان، اے جنْگا پادَ کاینت.