نزۆرانی هَکّا بگرێت
اَساپئے زَبور.
82
هُدا، وتی هُدایی بارگاها برجم اِنت،”هُدایانی“ دیوانا دادرسیَ کنت.
2 تان کدێن په نااِنساپی شئورَ بُرّێت؟
تان کدێن بدکارانی بدلا بێت؟ اۆشت...
3 نزۆر و چۆرئوانی دادرسیا بکنێت و
گریب و سِتم دیستگێنانی هکّا بگرێت.
4 نێزگار و هاجتمندان برَکّێنێت و
چه بدکارانی دستا آزات کنێت.
5 اے ”هُدا“ هچَّ نزاننت و سرپدَ نبنت،
تهاریا سرگردان اَنت و
زمینئے سجّهێن بُنیاد لرزگا اَنت.
6 گوَشتُن: ”شما ’هُدا‘ اێت و
شما سجّهێن، بُرزێن اَرشئے هُدائے چُکّ اێت،
7 بله مردمانی پئیما مرێت و
شهزادگانی پئیما سرشکونَ بێت.“
8 او هُدا! جاه جن و زمینئے دادرسیا بکن،
که سجّهێن کئوم تئیی میراس اَنت.