هُدا مئے کلات اِنت
په سازگر و وشآوازانی سالارا. کۆرهئے چُکّانی زَبور. ”اَلاموتئے“* تَرزئے سرا. سئوتے.
46
هُدا مئے پناهگاه و زۆر و واک اِنت،مَدَت کنۆکے که سکّیانی وهدا تئیار اِنت.
2 پمێشکا نترسێن، تُرے زمین بجمبیت و
کۆه دریائے دلا بکپنت.
3 تُرے آییئے آپ گْرومبان و کپ و گجّ ببنت و
کۆه چه آیانی گْرومبگا بلرزنت. اۆشت...
4 کئورے هست که جۆیی هُدائے شهرا شادمانَ کننت،
بُرزێن اَرشئے هُدائے پاکێن جاگها.
5 هُدا شهرئے نیاما اِنت و شهرَ نسُریت،
بامگواها هُدا مَدَتیَ کنت.
6 کئوم شۆرشَ کننت و هکومت سرشکونَ بنت،
آ وتی تئوارا بُرزَ کنت و زمین آپَ بیت.
7 لشکرانی هُداوند گۆن ما گۆن اِنت،
آکوبئے هُدا مئے کلات اِنت. اۆشت...
8 بیاێت هُدائے کاران بچارێت،
بگندێت که آییا زمینا چۆنێن بێرانی آورتگ.
9 زمینئے چارێن کُنڈان جنگان هلاسَ کنت،
کمانا پرۆشیت، نئیزها هورت هورتَ کنت و
اَرّابهان آس مانَ داریت.
10 ”وتا بدارێت و بزانێت که من، هُدا آن،
کئومانی سرا هُکمران و
جهانا هاکم.“
11 لشکرانی هُداوند گۆن ما گۆن اِنت،
آکوبئے هُدا مئے کلات اِنت. اۆشت...