هَشتُمی کَهر: مَدَگ
10
هُداوندا گۆن موسّایا گوَشت:
”پِرئونئے کرّا برئو.
من پِرئونئے دل و آییئے هِزمتکارانی دل پمێشکا سِنگ کرتگاَنت که وتی اے نشانیان آیانی دێما زاهر بکنان و
2 شما گۆن وتی چُکّ و نُماسگان کِسّه بکنێت که من چۆن مِسری لئیب داشتنت و آیانی نیاما وتی نشانی زاهر کرتنت، تانکه شما بزانێت که من هُداوند آن.“
3 موسّا و هارون پِرئونئے کرّا شتنت و گوَشتِش:
”هُداوند، اِبرانیانی هُدا چُشَ گوَشیت:
’تان کدێن گروناکَ* بئے و منی دێما اۆشتئے و وتا بێکِبرَ نکنئے؟
منی مهلوکا بِلّ که رئوت و منا پرستشَ کنت.
4 اگن منی مهلوکا رئوگا مئیلئے، بچار، من باندا تئیی مُلکا مَدَگے مانَ رێچان.
5 مَدَگ سجّهێن مُلکا اَنچُشَ پۆشیت که کَسّ زمینا دیستَ نکنت.
هرچے که چه ترۆنگلا پَشت کپتگ، مدَگِشَ وارت.
تئیی هَمُک درچک و دار که زمینا رُدیت، آییا هم ورنت.
6 مَدَگ تئیی و تئیی هِزمتکار و سجّهێن مِسریانی لۆگان اَنچۆ مانَ رِچنت که شمئے پت و پیرُکان ندیستگ، چه هما وهدا بگر که آ اے زمینا بوتگاَنت، تان اے وهدا.‘“
موسّایا پُشت مان دات و چه پِرئونئے کرّا شت.
7 هِزمتکاران گۆن پِرئونا گوَشت:
”تان کدی اے مرد مئے گُٹّا لۆپ اِنت؟
بِلّی مردمَ رئونت و وتی هُداوندێن هُدائے پرستشا کننت.
مِسر تباه اِنت، تئو اَنگت سرپدَ نبئے؟“
8 موسّا و هارونِش پدا پِرئونئے کرّا آورتنت و پِرئونا گۆن آیان گوَشت:
”برئوێت و وتی هُداوندێن هُدایا پرستش بکنێت.
چه شما کئے کئے رئوت؟“
9 موسّایا گوَشت:
”ما گۆن وتی وَرنا و پیرێنانَ رئوێن.
گۆن وتی مردێنچُکّ و جنێنچُکّان، گۆن وتی پَس و گۆکانَ رئوێن.
چێا که مارا په هُداوندا جشنے گِرگی اِنت.“
10 پِرئونا گوَشت:
”هُداوند اَلّما شمئے پُشت و پناه بوتگاَت، اگن من شمارا گۆن چُکّان رئوگا بِشْتێن.
بچار، شمارا پَکّایا رَدێن کارے دلا اِنت.
11 اِنّه، تهنا شما مردێن برئوێت و هُداوندا پرستش بکنێت.
شمئے لۆٹ همے بوتگ.“
موسّا و هارونِش چه پِرئونئے کِرّا گلّێنتنت.
12 هُداوندا گۆن موسّایا گوَشت:
”وتی دستا مِسرئے مُلکئے سرا شهار دئے که مَدَگ مِسرئے سرا اُرش بکننت و مُلکئے سجّهێن درچک و داران بوَرنت، هرچے که چه ترۆنگلا رَکِّتگ.“
13 موسّایا وتی اَسا مِسرئے مُلکئے سرا شهار دات.
چه هُداوندئے هُکما آ سجّهێن رۆچا و سجّهێن شپا مُلکا رۆدراتکی گواتێا سر کرت.
تان سُهبا گواتا مُلک چه مَدَگا پُرّ کرتگاَت.
14 سجّهێن مِسرئے مُلکا مَدَگ کپت و سَرجمێن مِسرا مان رِتک.
مَدَگئے چُشێن سِهر نه پێسرا بوتگ و نه دێمترا بیت.
15 سَرجمێن زمینِش پۆشِت و سیاه سیاه کرت.
زمینئے هما سجّهێن درچک و دار و درچکانی هما سجّهێن نیبگ که چه ترۆنگلا رَکِّتگاَتنت، مَدَگان وارتنت.
سَرجمێن مِسرا هچّ سبزێن چیزّے پَشت نکپت، نه درچکے، نه کاهے.
16 پِرئونا دمانا موسّا و هارون گْوانک جت و گوَشتنت:
”من شمئے هُداوندێن هُدائے و شمئے گُنهکار آن.
17 اے یکّێن رندا منی گناها ببکشێت و چه وتی هُداوندێن هُدایا دْوا بلۆٹێت که اے مَلکَموتا چه منی سرا بٹَگلێنیت.“
18 موسّا چه پِرئونئے کرّا شت و چه هُداوندا دْوایی لۆٹت.
19 هُداوندا گواتئے دێم تَرّێنت و سکّێن تْرندێن رۆنِندی گواتے کرت.
گواتا مَدَگ برت و سُهرزِرا دئور داتنت.
سجّهێن مِسرا یکّ دانَگے مَدَگ هم پَشت نکپت.
20 بله هُداوندا پِرئونئے دل سِنگ کرت و آییا اِسراییلی رئوگا نهاِشتنت.
نُهُمی کَهر: تهاری
21 هُداوندا گۆن موسّایا گوَشت:
”وتی دستا آسمانئے نێمگا شهار دئے که مِسرئے مُلکا تهاریے مان بشانیت، اَنچێن بَزێن تهاریے که چمّ په چمّا گِندگ مبیت.“
22 موسّایا وتی دست آسمانئے نێمگا شهار دات و بَزێن تهاریێا سجّهێن مِسر تان سئے رۆچا مان پۆشِت.
23 تان سئے رۆچا کسّا کسّ ندیست و کسّ چه وتی جاگها پاد نئیاتک.
بله اِسراییلیانی سجّهێن هَنکێن رُژنا اَتنت.
24 پِرئونا موسّا لۆٹاێنت و گوَشتی:
”برئوێت و هُداوندئے پرستشا بکنێت.
بَسّ شمئے رمگ و گۆرُم* همِدا دارگَ بنت.
وتی چُکّان هم برێت گۆن.“
25 موسّایا گوَشت:
”تئو باید اِنت مارا هِلاریگ و سۆچَگی کُربانیگانی برَگا هم بِلّئے که ما په وتی هُداوندێن هُدایا کُربانیگِش بکنێن.
26 باید اِنت ما وتی مال و دَلوَتان هم ببَرێن گۆن.
یکّ سْرُمبے* هم پَشت مکپیت، چێا که ما چه اِشان لهتێن په وتی هُداوندێن هُدایا گچێنَ کنێن و تانکه ما اۆدا سَر مبێن، نزانێن کجامیا په هُداوندا کُربانیگ بکنێن.“