پوتیپارئے جَن و ایسُّپ
39
نون، اِسماێلیان ایسُّپ مِسرا آورت.
اۆدا، پوتیپار نامێن مِسری مردێا ایسُّپ بها گپت.
پوتیپار چه پِرئونئے اَپسران یکّے اَت.
نِگهپانانی مستر اَت.
‏2 هُداوند گۆن ایسُّپا گۆن اَت، پمێشکا ایسُّپ هر کارا کامیاب اَت و وتی مِسری واجهئے لۆگا جَهمنند اَت.
‏3 وهدے ایسُّپئے واجها دیست که هُداوند گۆن ایسُّپا گۆن اِنت و ایسُّپ هر کارے که کنت، هُداوند آییا کامیابَ کنت،
‏4 ایسُّپئے سرا مهربان بوت و ایسُّپی وتی هاسێن هِزمتکار کرت.
پوتیپارا ایسُّپ وتی لۆگئے مستر کرت و وتی سجّهێن مال و هستی‌ای هماییئے دَستا دات.
‏5 چه هما وهدا که آییا ایسُّپ وتی لۆگ و سجّهێن هستیئے مستر کرت، هُداوندا په ایسُّپئیگی مِسری پوتیپارئے لۆگ برکت دات.
هُداوندا پوتیپارئے سجّهێن مال و هستی برکت دات، لۆگا هم و ڈگارانی سرا هم.
‏6 گڑا پوتیپارا وتی هر چیزّ هماییئے دستا دات و وتی وراکا اَبێد گۆن دگه هچّا کاری نێست‌اَت.
ایسُّپ وَشکَدّ و بْرهدارێن ورناے اَت.
‏7 کَمّے وهدا رند واجهئے لۆگیا چمّ ایسُّپا سکّ داتنت و گوَشتی:
”گۆن من بوَپس.“
‏8 بله ایسُّپا نمَنِّت و گوَشتی:
”منی واجه چه من اَنچۆ دلجم اِنت که آییا گۆن اے لۆگئے هچّا کار نێست و وتی سجّهێن مال و هستی‌ای منی دستا داتگ.
‏9 اے لۆگا کَسّ چه من مستر نه‌اِنت.
تئیی جندا اَبێد هچّ چیزّی چه من دور نداشتگ، چێا که تئو آییئے لۆگبانُک ائے.
گڑا من چۆن چُشێن رَدێن کارے بکنان و وتا هُدائے چمّان گُنهکار بکنان؟“
‏10 واجهئے جَنا هر رۆچ ایسُّپ مِنّتَ کرت، بله ایسُّپا نمَنِّت و نلۆٹتی که گۆن آییا وپت و واب بکنت.
آییئے نَزّیکّ و گوَرا بئیگی هم وشَّ نبوت.
‏11 یکّ رۆچے که ایسُّپ وتی کارانی کنگا لۆگا پُتِرت، لۆگا دگه کَسّ نێست‌اَت.
‏12 پوتیپارئے جَنا دست ایسُّپئے کباها سکّ کرتنت.
گۆن ایسُّپا گوَشتی:
”بیا، گۆن من بوَپس.“
بله ایسُّپ تَچانا در آتک و کباه جنێنئے دستا مَنت.
‏13 وهدے جنێنا دیست که ایسُّپا وتی کباه منی دستا اِشت و چه لۆگا تتک،
‏14 وتی لۆگئے هزمتکاری گْوانک جتنت و گوَشتی:
”بچارێت، منی لۆگواجها اے اِبرانی مئے لۆگا آورتگ که مارا کَلاگی بکنت.
اے منی چَکّا کپتگ که گۆن من بوَپس، بله من کوکّار کرت و
‏15 وهدے اِشیا دیست که من کوکّار کرت، وتی کباهی منی کِرّا اِشت و در شت.“
‏16 پوتیپارئے جَنا ایسُّپئے کباه تان هما وهدا وتی کِرّا اێر کرت که ایسُّپئے واجه لۆگا آتک،
‏17 گۆن آییا کِسّه‌ای کرت و گوَشتی:
”اے اِبرانی گُلام که تئو مئے لۆگا آورتگ، منی کرّا آتک که منا کَلاگی بکنت،
‏18 بله وهدے من کوکّار کرت، آییا وتی کباه منی کِرّا یله دات و در شت.“
‏19 وهدے ایسُّپئے واجها وتی لۆگیئے هبر اِشکتنت که تئیی هزمتکارا گۆن من چُش کرتگ، سکّ هِژم گپت و
‏20 ایسُّپی زُرت و هما بندیجاها بند کناێنت که اۆدا بادشاهئے بندیگ بند اَتنت.
ایسُّپ همۆدا بند کنگ بوت،
‏21 بله هُداوند گۆن آییا گۆن اَت و وتی مِهری په ایسُّپا گوارێنت و بندیجاهئے مسترئے دلی په ایسُّپا نرم کرت.
‏22 بندیجاهئے مسترا ایسُّپ سجّهێن بندیگانی مستر کرت و اۆدئے هر کاری ایسُّپئے دستا دات.
‏23 بندیجاهئے مسترا هر کار و زِمّهے که ایسُّپئے دستا دات، دلی جَم اَت، چێا که هُداوند گۆن ایسُّپا گۆن اَت و ایسُّپا هر کارے که کرت، هُداوندا آ کامیابَ کرت.