آکوب و ایسّوئے دُچار کپگ
33
نون آکوبا چمّ چست کرتنت و دیستی که ایسّو پێداک اِنت و چار سد مردی همراه اِنت.
گڑا آکوبا لیاه و چُکّ یکّ ٹۆلیے کرتنت، راهیل و چُکّ یکّ ٹۆلیے و دوێن مۆلد گۆن چُکّان یکّ ٹۆلیے.
2 مۆلد و مۆلِدانی چُکّی دێما کرتنت، چه آیان و رند لیاه و لیاهئے چُکّ و چه لیاه و چُکّان و رند، راهیل و ایسُّپ پُشت پُشتا.
3 آکوبئے جند چه سجّهێنان دێما شت و هپت رندا په اَدب سَری جَهل کرت تانکه وتی براتئے نزّیکّا سر بوت.
4 بله ایسّو په وتی براتئے گِندُکا تچان بوت.
آکوبی گوَراَمباز کرت، دَستی آییئے گردنا دئور داتنت و چُکّتی.
دوێنان گرێت.
5 وهدے ایسّوا وتی چمّ چست کرتنت و جنێن و چُکّی دیستنت، گوَشتی:
”اے کئے اَنت که ترا گۆن اَنت؟“
آکوبا گوَشت:
”اے هما چُکّ اَنت که هُدایا چه وتی بَکشِندَهیا تئیی کسترارا داتگاَنت.“
6 گڑا مۆلد و چُکّ نزّیکّا آتکنت و سرِش جَهل کرت.
7 لیاه و چُکّ هم نزّیکّا آتکنت و سرِش جَهل کرت.
گُڈسرا ایسُّپ و راهیل نزّیکّا آتکنت و سرِش جَهل کرت.
8 ایسّوا جُست کرت:
”اے رمگ و گۆرُم که من ڈیکّ داتنت، اِشانی مکسد چے اِنت؟“
آکوبا گوَشت:
”مکسد اِش اِنت که تئو منی سرا مهربان ببئے، منی واجه!“
9 بله ایسّوا گوَشت:
”منی برات!
منا چۆناها باز هست.
هرچے ترا هست، گۆن وت بدارِش.“
10 آکوبا گوَشت:
”اِنّه، چه تئو دَزبندیَ کنان، اگن منی اِزّتا کنئے، منی سئوگاتان بزور که تئیی دیدار چۆ هُدائے دیدارا اِنت و تئو منا په مِهربانی کبول کرتگ.
11 منی اے ٹێکیا بزور که په تئو آرگ بوتگ.
چێا که هُدا په من مهربان بوتگ و منا هر چیزّی داتگ.“
آکوبا مِنَّت کرت و ایسّوا مَنِّت.
12 گڑا ایسّوا گوَشت:
”سَر بگرێن و برئوێن.
من پێسرَ بان.“
13 بله آکوبا گوَشت:
”منی واجه!
تئو زانئے چُکّ کَسان و نازُرک اَنت و پَس و گۆک هم زاتَگاَنت و شیری اَنت.
اگن یکّ رۆچێا هم اِشان په ترُندی بَران بکنێن، سجّهێن دَلوَتَ مرنت.
14 منی دَزبندی اِنت که منی واجه چه وتی کَسترا پێسر برئوت و من نرم نرما رمگ و گۆرُمان سَر دئیانَ کنان و چُکّانی گامان آیانَ بان، تانکه سَهیرئے سرڈگارا وتی واجهئے کِرّا سر ببان.“
15 ایسّوا گوَشت:
”گڑا من وتی لهتێن مردم تئیی همراهَ کنان.“
آکوبا گوَشت:
”چێا؟
په من همے بَسّ اِنت که منی واجه په من مِهربان اِنت.“
16 گڑا ایسّو هما رۆچا دێم په سَهیرا پِر ترّت،
17 بله آکوب سُکّوتا شت، همۆدا په وت لۆگ و په وتی دَلوَتان گْواشی* بَست.
پمێشکا آ جاگها سُکّوتَ* گوَشنت.
18 آکوب که چه پَدّاناَراما پِر ترّگا اَت، شِکێمئے شهرا کَنهانئے سرڈگارا په سلامتی سر بوت و شهرئے نزّیکّا اُردی کرت.*
19 اے ڈگار که اۆدا آییا وتی گِدان مِکّ کرت، چه هَمۆرئے چُکّان په سد ٹُکّر نُگرها بهایی زرت.
هَمۆر، شِکێمئے پت اَت.
20 اۆدا کُربانجاهے اَڈّی کرت و آییئے نامی اێلاێلوهیاِسراییل* کرت.