28
اِساکا آکوب لۆٹاێنت و برکت دات.
هُکمی دات و گوَشتی:
”کَنهانی جنکّے سانگ مکن.
2 زوتّ پَدّاناَراما برئو، وتی ماتئے پِت بِتوێلئے لۆگا.
همۆدا، گۆن وتی ماتئے برات لابانئے جنکّێا سور کن.
3 پُرواکێن هُدا ترا بَرکت بدئیات و پُرسَمَر کنات.
ترا گێشا گێش کنات و تئو کئومانی رُمبے باتئے.
4 هُدا ترا و تئیی نَسل و پَدرێچا هما برکتا بدئیات که اِبراهێمارا داتگی، که هما سرڈگارئے واهند ببئے که انّون اۆدا دَرامدێئے پئیما زند گوازێنگا ائے، هما سرڈگار که هُدایا اِبراهێمارا بَکشاتگ.“
5 گڑا اِساکا آکوب راه دات و آکوب پَدّاناَراما بِتوێل اَرَماییئے چُکّ لابانئے کِرّا شت.
لابان، ایسّو و آکوبئے مات رِبِکّائے برات اَت.
6 ایسّو سهیگ بوت که اِساکا آکوب بَرکت داتگ و پَدّاناَراما رهادگ کرتگ که همۆدا جَنے بگیپت.
آ اے گپّا هم سهیگ بوت که بَرکت دئیگئے وهدا اِساکا آکوب هُکم داتگ که:
”کَنهانی جنکّے سانگ مکن“ و
7 آکوبا پت و ماتئے هبر گپتگ و پَدّاناَراما شتگ.
8 نون ایسّو سرپد بوت که کَنهانی جنێن منی پت اِساکا چینچُک نادۆست اَنت.
9 پمێشکا اِسماێلئے کِرّا شت و وتی پێسری جَنانی سَرا، اِبراهێمئے اِسماێلێن چُکّئے جنکّی گِپت.
جنکّئے نام مَهالَت اَت و نِبایوتئے گهار اَت.
آکوبئے واب
10 آکوب چه بێرشێبَها در آتک و دێم په هارانا شت.
11 یکّ جاگهێا که رست، شپا همۆدا داشتی، چێا که رۆچ اێر شتگاَت.
هما جاگها سِنگے زرت و سرئے چێرایی کرت و تچک بوت.
12 وابے دیستی تَه پَدانکے* که یکّ سَرے زمینا اِنتی و دومی سَر آسمانا و هُدائے پرێشتگ سرَ کپنت و اێرَ کپنت.
13 هُداوند چه پَدانکا بُرزتر اۆشتاتگاَت.
گوَشتی:
”من هُداوند آن، تئیی پت اِبراهێمئے هُدا و اِساکئے هُدا.
اے زمینئے سرا که تئو انّون وپتگئے، من اِشیا ترا و تئیی نَسل و پَدرێچارا دئیان.
14 تئیی چُکّ و نُماسگ زمینئے هاکانی کِساسا بازَ بنت و شما رۆدراتک و رۆنند و شمال و جنوب، چارێن نێمگان تالانَ بێت.
زمینئے سجّهێن کئوم تئیی و تئیی نَسل و پَدرێچئے سئوَبا بَرکتَ گرنت.
15 بچار، من گۆن تئو گۆن آن و هر کجا که رئوئے تئیی چار و گُزارا کنان و ترا پدا همے سرڈگارا کاران.
تانکه من گۆن تئو وتی کئول پوره نکرتگ، ترا یلهَ ندئیان.“
16 آکوب که چه وابا پاد آتک، گۆن وت گوَشتی:
”بێشَکّ هُداوند همے جاگها اِنت و من نزانتگ.“
17 تُرسِت و گوَشتی:
”اے جاگه دلا آپَ کنت.
اے اَلّما هُدائے جندئے لۆگ اِنت، اَرشئے دروازگ اِنت.“
18 دومی سُهبا ماهلّه آکوب پاد آتک، وتی سرئے چێرئے سِنگی زُرت و چێدَگے* اَڈّی کرت و رۆگنی پِر رێتک.
19 آ جاگهئے نامی بئیتاێل* کرت.
چۆناها آ شهرئے نام پێسرا لوز اَت.
20 نون آکوبا کئولے کرت، گوَشتی:
”اے سپرا که من رئوَگا آن، اگن هُدا گۆن من گۆن ببیت و منی پاسپانیا بکنت، اگن منا په ورگا نگن و پۆشگا پُچّ بدنت،
21 که په سلامتی پِر بترّان و وتی پتئے لۆگا برسان، گڑا هُداوند منی هُدا بیت.
22 اے سِنگ که من په چێدَگ مِکّ کرتگ، هُدائے لۆگَ بیت.
هرچے که تئوِ هُدا منا دئیئے، آییئے دَهیَکّا اَلّما ترا دئیان.“