هُدا اِبراما گْوانکَ جنت
12
هُداوندا گۆن اِبراما گوَشت:
”وتی مُلک، وتی سیاد و وارس و وتی پتئے لۆگا یله دئے و
چه اِدا هما مُلکا برئو که من ترا پێشیَ داران.
2 من ترا مزنێن کئومے جۆڑَ کنان، ترا برکتَ دئیان و
تئیی ناما بُرزَ کنان و تئو برکتے بئے.
3 هما مردم که ترا برکتَ دئینت، من آیان برکتَ دئیان و
هما مردم که ترا نالتَ کننت، من آیان نالتَ کنان و
زمینئے سجّهێن کئوم تئیی سئوبا برکتَ گرنت.“
4 گڑا هما پئیما که هُداوندا گۆن اِبراما گوَشتگاَت، اِبرام شت و لوت هم آییئے همراه بوت.
اِبرام که چه هارانا در آتک، اُمری هپتاد و پنچ سال اَت.
5 اِبراما وتی لۆگی سارایی و برازاتک لوت همراه کرتنت و دێم په کَنهانا راه گپت.
هما سجّهێن مال که آیان مُچّ کرتگاَتنت و هما مردم که هارانا آیانی دستا کپتگاَتنت، آییا گۆن وت بُرتنت گۆن.
کَنهانئے سرڈگارا آتک و رستنت.
6 اِبرام آ مُلکا ترّ و تاب کنان تان مورِهئے مزنێن درچکئے جاگها، شِکێما شت.
آ وهدا، اے مُلکا کَنهانی نندۆک اَتنت،
7 بله هُداوند، اِبرامئے دێما زاهر بوت و گوَشتی:
”چه منی نێمگا اے سرڈگار تئیی نَسل و پَدرێچئیگ اِنت.“
گڑا اِبراما اۆدا په هُداوندا، که آییئے دێما زاهر بوتگاَت، کُربانجاهے اَڈّ کرت.
8 چه اۆدا آ، دێم په کۆهستگا، بئیتاێلئے رۆدراتکی نێمگا شت و وتی گِدانی اَنچێن جاگهے مِکّ کرت که بئیتاێلئے شهر آییئے رۆنِندی نێمگا و اَیائے شهر، رۆدراتکی نێمگا اَت.
اۆدا په هُداوندا کُربانجاهے اَڈّی کرت و هُداوندئے نامی تئوار کرت.
9 گڑا اِبرام چه اۆدا در آتک و دێم په نِگێبا رئوان بوت.
اِبرام مِسرا رئوت
10 بله کَنهانا ڈُکّال* اَت و اِبرام، دێم په مِسرا جهلاد راه گِپت تانکه په وهدێا همۆدا، دَرامدێئے پئیما بداریت، چێا که سکّێن ڈُکّالے اَت.
11 وهدے مِسرئے نزّیکّا آتک و رست، گۆن وتی لۆگی ساراییا گوَشتی:
”منَ زانان که تئو زێباێن جنێنے ائے.
12 مِسری ترا بگندنت، گوَشنت:
’اے، اِشیئے لۆگی اِنت،‘ گڑا منا کُشنت بله ترا زندگا کِلّنت.
13 بگوَش که من اِشیئے گهار آن، تانکه په تئییگی گۆن من شَرّ ببنت و تئیی سئوَبا منی ساه برَکّیت.“
14 اِبرام که مِسرا آتک، مِسریان دیست که سارایی سکّێن زێباێن جنێنے.
15 پِرئونئے* اَپسَران که سارایی دیست، پِرئونئے کِرّا آییئے ساڑایگا لگّتنت و سارایی پِرئونئے کَلاتا برَگ بوت.
16 پِرئون، ساراییئے هاترا گۆن اِبراما مهربان بوت و اِبرام پَس و گۆک و لاگ* و مادیان* و گُلام و مۆلد و اُشترانی واهند بوت.
17 بله هُداوندا اِبرامئے لۆگی، ساراییئے سئوَبا پِرئون و آییئے لۆگئے سرا مزنێن وَبا و وڑ وڑێن نادْراهی دئور دات.
18 پِرئونا اِبرام لۆٹاێنت و گوَشت:
”اے چِه کارے اَت که تئو گۆن من کرت؟
تئو چێا منا هال ندات که اے تئیی لۆگی اِنت؟
19 چێا گوَشتِت:
’اے منی گهار اِنت،‘ که من په جَنی زرت؟
بچار، اے تئیی جَن اِنت.
زوری و برئو.“
20 پِرئونا اِبرامئے بارئوا وتی اَپسَر هُکم داتنت و آیان اِبرام گۆن لۆگی و سجّهێن مال و هستیا رهادگ کرت.